Lunar.day

طلوع و غروب ماه: چرا زمان مدام عوض می‌شود

پاسخ کوتاه: ماه هر روز بعد دیرتر طلوع می‌کند چون نسبت به ستارگان به شرق جابه‌جا می‌شود. میانگین ماهانه حدود ۵۰ دقیقه در روز است، اما در روزهای جداگانه جابه‌جایی از ۶ دقیقه تا یک ساعت و نیم می‌رسد. در یک ماه هلالی یک شبانه‌روز کامل جمع می‌شود، پس لحظه طلوع در یک ماه چرخه کامل می‌زند و به همان ساعت برمی‌گردد.

به‌روزرسانی: ۵ مهر ۱۴۰۵6 دقیقه

تقریباً هر کس که نخستین بار تقویم قمری را می‌بیند از یک چیز شگفت‌زده می‌شود: زمان طلوع ماه با هیچ چیز نمی‌خواند و روز بعد عوض می‌شود. اختلاف روزهای همسایه کوچک است — حدود یک ساعت — اما در یک ماه تقریباً یک شبانه‌روز کامل جمع می‌شود، و به همین سبب «ماه نزدیک غروب طلوع می‌کند»ی آشنا فقط چند روز پیرامون بدر کار می‌کند. بشکافیم این جابه‌جایی از کجا می‌آید.

عدد اصلی: جابه‌جایی همیشه مثبت است، اما نوسان دارد

زمان طلوع ماه هر روز عقب می‌افتد یعنی دیرتر می‌شود — وگرنه نمی‌توانست در یک ماه دایره کامل بزند. اما اندازه این عقب‌افتادگی شانزده برابر تغییر می‌کند: از ۶ دقیقه تا ۱ ساعت و ۳۷ دقیقه در همان روزهای سال.

داده‌های مسکو برای سپتامبر ۲۰۲۶، بدون دو روز با رویدادهای تکراری:

تاریخطلوع ماهعقب‌افتادگیغروب ماهعقب‌افتادگی
۸ سپتامبر01:24+1:3718:18+0:16
۱۲ سپتامبر07:32+1:2718:50+0:07
۱۸ سپتامبر15:29+1:0420:46+0:42
۲۴ سپتامبر17:39+0:0804:28+1:23
۲۹ سپتامبر18:22+0:1312:00+1:37
۴ اکتبر23:06+1:3316:25+0:18

میانگین ۳۶ روز اندازه‌گیری‌شده برای طلوع حدود ۶۰ دقیقه و برای غروب حدود ۴۱ دقیقه است. میانگین این دو عدد (60 + 41) / 2 ≈ 51 می‌دهد — همان ~۴۹ دقیقه قاعده تجربی آشنا؛ تفاوت این است که این دقیقه‌ها در طلوع و غروب تقریباً در پادفاز از هم جدا می‌شوند به جای آن که مساوی تقسیم شوند.

خورشید منظم رفتار می‌کند: دو دقیقه در روز، در سراسر جدول یکسان.

چرا: ماه بر خلاف چرخش آسمان به شرق جابه‌جا می‌شود

یک شبانه‌روز چرخش ۳۶۰ درجه آسمان است، و در این مدت ماه نسبت به ستارگان حدود ۱۳ درجه به شرق جابه‌جا می‌شود. شرق خلاف جهت چرخش روزانه آسمان است، پس ماه هر روز دیرتر طلوع می‌کند.

حرکت مؤثر در اینجا چرخش آسمان به غرب است، در حالی که ماه به شرق جابه‌جا می‌شود. این‌ها دو حرکت مخالف‌اند، و از اختلافشان عقب‌افتادگی روزانه زاده می‌شود.

اندازه عقب‌افتادگی نوسان دارد چون زاویه بین دایرةالبروج و افق در طول سال عوض می‌شود. در آغاز سپتامبر در افق صبحگاهی دایرةالبروج تند بالا می‌رود و ماه افق را تند می‌گذرد، پس عقب‌افتادگی بزرگ است. در وقت دیگر سال و در نقاط دیگر افق خوابیده می‌افتد و عقب‌افتادگی به کمینه می‌رسد. پس اوج و حضیض به میانه ماه می‌افتند نه به لبه‌هایش.

خورشید حرکت ذاتی در آسمان دارد — حدود یک درجه در روز به شرق — پس طلوعش در یک سال یک شبانه‌روز کامل می‌لغزد. ترکیب این حرکت، میل دایرةالبروج، خروج از مرکز مدار و عرض جغرافیایی شهر همان دو دقیقه در روز را می‌دهد. نمی‌توان آن را به یک عامل فروکاست: هر چهار عامل کار می‌کنند.

در یک ماه یک شبانه‌روز کامل جمع می‌شود

میانگین ۵۰ دقیقه در ماه هلالی ۲۹.۵۳ روزه حدود ۲۴ ساعت می‌دهد. یعنی زمان طلوع ماه در یک ماه دایره کامل می‌زند و به همان ساعتی برمی‌گردد که از آن آغاز شد. همین حساب برای غروب هم درست است — پس ۵۰ دقیقه میانگین‌گرفته‌شده به هر یک از دو لحظه می‌افتد نه آن که نصف‌نصف میانشان تقسیم شود.

جدول طلوع‌ها چنین است:

فازطلوع ماهغروب ماهکی در شب دیده می‌شود
ماه نوبا خورشیدبا خورشیدعملاً نامرئی
هلال فزایندهکمی پس از خورشید۱–۳ ساعت پس از غروب آفتابفقط عصر، به صورت هلال باریک
تربیع اولنزدیک ظهرنزدیک نیمه‌شبعصر تا نیمه‌شب، جرم عصری
بدرهنگام غروبهنگام طلوعسراسر شب
تربیع آخرنزدیک نیمه‌شبنزدیک ظهرنیمه دوم شب

این دقیقاً همان جدولی است که باید حفظ کرد: فاز زمان پیدایش ماه در آسمان شب را تعیین می‌کند، نه درخششش را. در ماه نو در آسمان شب ماهی نیست چون فیزیکی آنجا نیست، و در تربیع اول سراسر عصر را می‌گیرد.

پیوند با روز قمری و زمان آغاز

در ستون «آغاز روز» تقویم عمومی زمان آغاز روز قمری ایستاده است. تقریباً با زمان طلوع ماه می‌خواند، و این تصادف نیست: روزهای قمری از دیرباز از طلوع شمرده می‌شدند.

در داده‌های واقعی ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ روز قمری ۱ ساعت ۰۶:۲۷ بر پایه قرارداد تاریخ‌گذاری lunar.day آغاز می‌شود، در حالی که طلوع ماه آن روز ۰۷:۳۲ است. اختلاف بیش از یک ساعت از آن روست که آغاز روز قمری با شبکه روزهای قمری تعیین می‌شود (جزئیات در مقاله «چگونه تقویم قمری بخوانیم»: خواندن کارت روز)، و نه با لحظه ماه نو می‌خواند نه با طلوع. در عمل یعنی زمان آغاز روز قمری برابر زمان طلوع نیست — هرچند با همان سرعت حرکت می‌کند.

عرض جغرافیایی تصویر را عوض می‌کند

همه گفته‌ها برای هر عرضی درست است، اما مقیاس تفاوت به‌شدت به عرض بستگی دارد.

در عرض‌های میانی بازه زمان طلوع در یک ماه یک شبانه‌روز کامل است، و ماه در زمان‌های گوناگون شبانه‌روز بی وقفه‌های بزرگ در دسترس است. در عرض‌های بالا در زمستان تفاوت میان مقادیر کرانی به ده‌ها ساعت می‌رسد، و در نواحی قطبی روزهایی هست که ماه اصلاً طلوع یا غروب نمی‌کند.

نتیجه عملی: توصیه «ماه عصر بهتر دیده می‌شود» برای عرض‌های میانی است و در زمستان شمال کار نمی‌کند. اگر در عرض‌های بالا رصد برنامه می‌ریزید، به جدول طلوع و غروب تکیه کنید، نه به عادت.

چگونه از این داده‌ها استفاده کنیم

دو نتیجه عملی از جدول بالا.

نخست: تربیع اول جرم اصلی عصری است. نزدیک ظهر طلوع می‌کند، هنگام غروب در بخش جنوبی آسمان می‌ایستد و نزدیک نیمه‌شب غروب می‌کند، یعنی سراسر عصر را می‌گیرد. برای رصد پس از نیمه‌شب بدر و تربیع آخر لازم‌اند. در حالی که در ماه نو ماه واقعاً در آسمان شب پدید نمی‌آید: با خورشید طلوع و غروب می‌کند.

دوم: اگر ماه را شبی معین انتظار می‌کشید، جدول غروب را ببینید، نه طلوع را. برای رصد عصری مهم است ماه کی غروب می‌کند؛ برای رصد شبانه لازم است کی طلوع و کی غروب می‌کند، یعنی بازه کامل.

چگونه زمان‌های طلوع را در lunar.day ببینیم

صفحه ویژه /moon/rise-set/{تاریخ} برای شهر برگزیده دو زمان نشان می‌دهد: طلوع و غروب ماه به وقت محلی. صفحه اکنون نه طلوع خورشید، نه culmination، نه بازه بالای افق را بیرون می‌دهد. اگر طلوع خورشید برای مقایسه لازم است، در تقویم قمری عمومی و جدول زیر هست.

در یک ماه دیده می‌شود شبکه زمان‌ها چگونه می‌لغزد — روشن‌ترین راه دیدن قاعده بخش نخست در عمل.

جمع‌بندی

ماه دیرتر از روز قبل طلوع می‌کند چون نسبت به ستارگان به شرق جابه‌جا می‌شود در حالی که آسمان به غرب می‌چرخد. طلوع و غروب به طور میانگین حدود ۶۰ و ۴۱ دقیقه جابه‌جا می‌شوند (مسکو، سپتامبر ۲۰۲۶)؛ در یک ماه کامل هر یک از دو میانگین نزدیک ۴۹ دقیقه آشنا است، پس زمان طلوع در یک ماه دایره کامل می‌زند: در ماه نو ماه با خورشید طلوع می‌کند، در بدر هنگام غروب. پراکندگی هر دو مقدار را زاویه بین دایرةالبروج و افق تعیین می‌کند: به فصل و عرض بستگی دارد. عرض مقیاس تفاوت‌ها را تعیین می‌کند: در عرض‌های میانی ماه در زمان‌های گوناگون شبانه‌روز در دسترس است، در عرض‌های بالا در زمستان روزهایی هست که اصلاً طلوع نمی‌کند.

مقالات مرتبط