طولهای دائرةالبروجی سیارات چیست

طول دائرةالبروج سیاره — عدد اصلی در هر جدول نجومی است و در عین حال معمولاً به شکل اشتباه تفسیر میشود. بگذارید بررسی کنیم که این عدد چه معنا دارد و چرا نمیتوان دیدپذیری را بهطور مستقیم از آن استنتاج کرد.

طول چه چیز را اندازه میگیرد

دائرةالبروج یک دایره فرضی در آسمان است — تصویر صفحه مدار زمین. طول سیاره در طول آن به درجه، از نقطه اعتدال بهاری اندازهگیری میشود. دقیقاً مثل طول در زمین، آن چرخهای است: 370° همان 10° است.

دو دستگاه مرجع وجود دارد و مهم است که آنها را با هم اشتباه نکنیم. طول زمینمرکزی زاویهای است که سیاره از زمین دیده میشود. طول خورشیدمرکزی زاویه موقعیت آن در مدار خود نسبت به خورشید است. برای سیارات خارجی تفاوت آن اندک است، اما برای سیارات داخلی میتواند قابل توجه باشد.

چه چیز دیگری بهجز طول لازم است؟

طول بهتنهایی تعیین نمیکند که سیارهای را میبینید یا نه. سه چیز دیگر هم لازم است:

میل و ارتفاع. یک سیاره میتواند طولِ کاملاً «منطقةالبروجی» داشته باشد و با این حال برای عرض جغرافیایی شما زیر افق بماند. دیدپذیری به ارتفاع بالای افق بستگی دارد و آن هم به عرض جغرافیایی ناظر وابسته است.

فاصله زاویهای از خورشید. این کلید دیدپذیری است. زهره و عطارد بهندرت بیش از 30–47° از خورشید دور میشوند و از همین رو تقریباً همیشه در درخشش آن گم میشوند. مشتری و زحل دور قرار دارند و برای ماهها دیده میشوند.

قدر. درخشش. −4 برای زهره، +1 برای زحل، +6 برای اورانوس — همان اورانوس بسته به فاز و فاصله میتواند یک ستاره درخشان باشد یا نقطهای که بهسختی دیده میشود.

چرا حرکت ناهمگون به نظر می‌رسد

سیاره‌ها در مدارهای خود با سرعت‌های متفاوت حرکت می‌کنند و زمین نیز متحرک است. معمولاً سیاره نسبت به ما به‌صورت مستقیم جابه‌جا می‌شود، اما وقتی زمین از آن سبقت می‌گیرد، تصویر آن شروع به عقب رفتن می‌کند. همین است بازهٔ حرکت رجعی. این به آن معنا نیست که مدار تغییر کرده: سیاره همچنان مسیر خود را ادامه می‌دهد.

نحوه خواندن جدول یک شهر

طول جغرافیایی در جدول زمین‌مرکزی است. در کنار آن علامت زودیاک قرار دارد که بر اساس همین طول در سیستم انتخابی محاسبه شده، و به همین دلیل در نسخهٔ نجومی علامت با نسخهٔ حاره‌ای فرق دارد: جابه‌جایی مبدأ محاسبه. عدد به‌کندی تغییر می‌کند، اما علامت در لحظهٔ عبور از مرز تغییر می‌کند.